قشنگترين غربت🚣

كي ميگه غربت بده ها، خيلى هم خوبه موقعي كه اون ارامشى رو كه مدتها دنبالش بودى رو بهت ميده ،مخصوصاً براى ادمايي مثل من كه تو غربت ادمهاي هم دردش هستن،اين غربت كه گاهي ادم رو خفه مى كنه ،حالا شده دواى درد بى درمون من .

ادمهايي كه با درد تو آشنان ،مى دونن كي بايد بگن بهتري كى بايد بپرسن خوبى؟،و از چشمات مي خونن دردت رو ،مى دونن كى يواشكى وبي سرو صدا بايد در اتاقت رو ببندر كه تو دردت رو فرياد بزنى .كى بايد بجاى دلدارى دادنت سكوت كنن، ادمهايي كه وقتى با دلى پر درد نگاهشون مى كنى ،نگن ها چيه ؟بهت مى گن مى دونم نمى خواد بگى و……

نه مثل اون آشنايي كه هى بپرسه بهتري؟يا اونى كه سرش اونقدر مشغوله كه با مبايل ٢،٣مليونيش برات اس مى زنه ،عزيزم خوبى؟چيزى لازم ندارى؟ تو جواب اين لطفش زوركى لبخند مى زني و مى گي از اين بهتر نمىشه فقط خسته ام اگه اجازه بدين مى خوام بخوابم ،مى شه در اتاق رو ببندين،……

اره غربت من قشنگه غربت من غربتى كه خودم اومدم تا عادت كنم نبايد عادت كرد ،غربتى كه انتخابش كردم تا بتونم ياد بگيرم ،دل بريدن از دلدادن سختتره،اينكه چقدر سخته بغض شكسته تو بخوايي قورت بدي،چقدر سنگين بين درد لبخند بزني،اومدم تا دلم رو ادب كنم ،اومدم

تو غربت كه ياد بگيرم بدترين چيزها گاهى بهترين ابتخابتن ،پش بيايد بقول عطار"…گر نيك بنگرى ان بدش هم خوب است…"